न्हावरे : शिरूर तालुक्यातील आंबळे गावचा होतकरू तरुण, अभ्यासू आणि नम्र स्वभावाचा प्रज्ज्वल दादासाहेब खेसे (वय २२) हा रशियातील वैद्यकीय शिक्षणादरम्यान अचानक आलेल्या अस्थम्याच्या झटक्याने निधन पावला. डॉक्टर होण्याचे ध्येय घेऊन परदेशात झगडणाऱ्या या तरुणाचे अकाली निधन झाल्याने आंबळे गावासह संपूर्ण शिरूर तालुका शोकाकुल झाला आहे. कुटुंब, मित्र, शिक्षक आणि गावकऱ्यांच्या डोळ्यात अश्रू दाटले आहे.
प्रज्ज्वल हा आंबळे गावचा लाडका
प्रज्ज्वल हा आंबळे गावचा लाडका आणि एकुलता एक मुलगा होता. त्याचे वडील दादासाहेब खेसे हे गावातील शाळेत शिक्षक आहेत, आई गृहिणी असून, घरात एक धाकटी बहीण आहे. साध्या, संस्कारी कुटुंबात वाढलेल्या प्रज्ज्वलने लहानपणापासूनच डॉक्टर होण्याचे स्वप्न डोळ्यात साठवले होते. अभ्यासात नेहमी अव्वल, वागण्यात नम्र आणि ध्येयवेडा असा हा तरुण सर्वांच्या मनाचा राजा होता. शाळा-कॉलेजमधील शिक्षक आणि मित्र त्याच्या मेहनतीची आणि साधेपणाची प्रशंसा करतात. “प्रज्ज्वलसारखा विद्यार्थी दुर्मीळ असतो. तो केवळ अभ्यास करत नव्हता, तर इतरांना प्रेरणा देत होता,” असे त्याचे एक शिक्षक सांगतात.
बारावी उत्तीर्ण झाल्यानंतर प्रज्ज्वलने स्वप्नांच्या दिशेने ठाम पावले टाकली. त्याने रशियातील बस्किर स्टेट मेडिकल युनिव्हर्सिटी, उफा येथे एमबीबीएसचे शिक्षण सुरू केले आणि गेल्या दोन वर्षांपासून तेथे झगडत होता. कुटुंबाने अथक परिश्रम, त्याग आणि कर्ज घेऊन हे स्वप्न साकार करण्यासाठी सर्वस्व पणाला लावले होते. काही दिवसांपूर्वीच प्रज्ज्वल आंबळे गावी सुट्टीसाठी आला होता आणि कुटुंबासोबत आनंदात वेळ घालवला. रशियात परतल्यानंतर अवघ्या काही दिवसांतच ही दुर्दैवी घटना घडली.
नियतीची निर्दयी चाल
२६ सप्टेंबर रोजी शुक्रवारी प्रज्ज्वलला अचानक अस्थम्याचा झटका आला आणि उपचारापूर्वीच त्याचा मृत्यू झाला. रशियातील विद्यार्थी जीवनात अस्थमासारख्या आजाराचा सामना करत असतानाही तो अभ्यासात मागे पडला नव्हता. मात्र, नियतीने त्याचे स्वप्न अधुरे सोडले. रशियात मृत्यू झाल्याने पार्थिव भारतात आणण्यासाठी जवळपास दहा दिवसांचा विलंब झाला. या कालावधीत आंबळे गाव शोककळेत बुडाले होते. कुटुंब आणि गावकऱ्यांनी एकत्र येऊन प्रार्थना आणि श्रद्धांजली सभा घेतल्या, पण आई-वडिलांची अवस्था पाहून कोणाच्याही डोळ्यात अश्रू थांबले नाहीत.
प्रज्ज्वल आमचा आधार होता, कुटुंबाची व्यथा
आपल्या लेकराचे पार्थिव पाहण्यासाठी प्रतीक्षा करणाऱ्या आई-वडिलांची अवस्था हृदयद्रावक होती. धक्क्यातून बाहेर पडू शकत नसल्याने दोघांनाही तब्येत बिघडली आणि स्थानिक दवाखान्यात दाखल करावे लागले. “प्रज्ज्वल आमचा आधार होता. त्याच्या स्मृतींनी घर रिकामे झाले आहे,” अशी व्यथा आई व्यक्त करतात. धाकटी बहीण आणि नातेवाईक देखील या दुःखात बुडाले आहेत. गावातील प्रत्येकाने या कुटुंबाला आधार देण्याचा प्रयत्न केला, पण अकाली निधनाची वेदना काही शब्दांत व्यक्त होत नाही.
६ ऑक्टोबर २०२५ रोजी सोमवारी सकाळी प्रज्ज्वलचे पार्थिव दिल्लीत दाखल झाले आणि रात्री उशिरा आंबळे गावात पोहोचले. गावकऱ्यांनी भरल्या डोळ्यांनी आणि शोकमग्न मनाने अंत्यसंस्कार केले. मित्रपरिवार, शिक्षक, विद्यार्थी आणि नातेवाईकांनी श्रद्धांजली वाहताना सांगितले, “प्रज्ज्वल आमचा अभिमान होता. तो गेला, पण त्याचे तेज आणि प्रेरणा आमच्यात कायम राहील.” शिरूर तालुक्यातील शाळा-कॉलेजमधील विद्यार्थी आणि शिक्षकांनी विशेष श्रद्धांजली सभा घेतल्या.
